Jochen en Nathalie zijn al een paar keer de fotografen van dienst geweest. Steeds krijgen wij een hoop prachtig beeldmateriaal. Waarvoor dank.

Deze keer werd Jochen ook gevraagd om vanuit zijn beeldende kunst-ooghoek ook het woord bij de daad te voegen.

Hey,

Ik ben geen goede tekstschrijver en om er maar zo ééntje uit de mouw te schudden dat dan nog tov het muziek ietwat ludiek moet overkomen is al helemaal niet te doen, ken de mensen niet echt hé.

Maar toch ff riskeren. Vanuit mijn standpunt hé.

Nu waren we vooraf afgesproken bij Karl en Asteria thuis om zo verder te rijden tot op de start plaats. Daar waren we afgesproken met Tony, een vriend en muzikant bij de Meulebeekse harmonie "Vreugd in Deugd". Toeval wil dat hij net achter ons toekwam, en dat terwijl jullie zich aan het klaarmaken waren voor de start.

Uit mijn vroegere (lang geleden) ervaring bij "Vreugd in Deugd" Meulebeke vond ik dat jullie verdikke snel, heel snel op gesteld stonden. Goed idee om voor de traktoren te lopen anders hadden jullie het risico uitgerookt te worden en nog sneller dorst te hebben.

Ook de start op zich verliep vlot, hihi heel vlot volgens de persoon die de begeleiding deed, heeft die gelopen zeg. Nuja ons Nathalie heeft het fotograferen van het eerste deel voor haar genomen en mocht ook wel wat lopen.

De eerste stop kwam dan ook niets te vroeg om effe de benen stil te houden en vooral de dorst te lessen. Ook een moment om de finale van Wimbeldon te volgen.

Het tweede gedeelte heb ik voor mij genomen om foto's te nemen en wat me opviel is dat jullie in het eerste deel grote dorst moeten gehad hebben, want na de eerste halte ging het al héél wat gezapiger met dank aan de volgers. En zo gingen we door tot aan de volgende halte.

Tof caféetje, jammer genoeg had Karl er de avond vooraf opgetreden met "The Friends Collection" en was de voorraad van vele dingen uitgeput. Hihi. Daar was het moment er om de aankomst van de tourrit te volgen. En deze werd gevolgd terwijl enkele muziekanten er een luchtig deuntje bij speelden. Nu dat deuntje spelen hield hen niet tegen om de gebeurtenissen op tv te volgen.

Vervolgens terug naar de startplaats. Dat trouwens een prachtig gebouwtje is, dat bouwen ze nu niet meer. Wat ons als volgers is opgevallen gedurende de volledige wandeling is hoeveel mensen er bij jullie nog de moeite doen om es buiten te komen kijken. Dit was ook de opmerking van Tony. Als er bij ons over zo'n traject een 10 tal mensen buitenkomt is het veel. Dus laat ons zeggen dat het toch nog leeft bij jullie.

En dan als afsluiten, allé toch van de tocht nog het verplichte nummertje bij de mattetaartenworp zelf, het Vlaams en Belgisch volkslied gevolgd door vliegende taartjes hé. En dat terwijl de hemelsluizen es goed opengingen. En het is niet omdat de taartjes vlogen maar ze waren heel goed te eten ook.

Zo dit is ietwat een beknopte weergave, die je misschien kunt gebruiken om zelf inspiratie op te doen want als tekst vind ik het niet veel voorstellen is enkel een opsomming hé.

Met Vriendelijke groet,

Vollens - Derammelaere
Jochen, Nathalie en Jolien