SPIJTIG, HIEL SPIJTIG…
Guy onze chef geeft er na 23 jaar de brui aan. Hij vond dat het tijd was om de fakkel over te dragen.
Het afscheidconcert van Guy mocht er best wezen. Der werd een ferm lap op gegeven. Iedereen was present om er het beste van te maken. Er werd naar geen franksken gekeken om er niet alleen een luisterstuk maar ook een kijkstuk van te maken.
De flyers en de verbale publiciteit hadden hun werk goed gedaan. Alle kaartverkopers ook. De zaal zat goed vol.
Enkele waren van de andere kant van het land gekomen om ons groepken eens bezig te zien. En ze hebben het zich niet beklaagd want zelfs na een weekendje bekomen hebben ze al verzekerd volgend jaar terug van de partij te willen zijn. Een dergelijk spektakel wordt niet altijd gebracht. Ook de ambiaanse achteraf in het Koetshuis was niet te versmaden.
Ondanks het late openen van de deuren en de moeilijke “intrede” zat de sfeer er onmiddellijk in.
Het concert begon dan ook spectaculair, in complete duisternis werd het scene-doek geopend. De muzikanten zagen de paar honderd uitgedeelde lichtjes in het publiek glimmen, weergalloos mooi.
Het kon beginnen.
Karl zette op de elektrische piano aan met een dof en laag “grondgegrom” even later gevolgd door Koens ritme-aangeven op de drums.
4 tellen later en nog steeds in het complete duister, 3 trompetten broederlijk naast elkaar, 8 maten lang. Zelfs als muzikant kreeg je er kippenvel van.
Toen begon het pas, de intro was gedaan, het licht sprong aan en het 50-koppige orkest toonde zich in zijn “James Last”-ornaat op zijn best.
De monden van de toeschouwers vielen open. Het orkest zat er niet in het traditioneel geworden concerthemd, maar was te bewonderen als een bont gekleurd geheel omdat elke sectie een andere kleur “franje”-hemd werd aangemeten. En ongezien, de chef in hen een spierwit maatpak! Het alweer schitterende door Leen ontworpen decor (door de technische ploeg prachtig gebouwd) en de verlichting waarmee onze chef zijn goesting mocht doen (maar bediend door een feilloze Jurgen), ten was niet te doen.
Professionelen mogen gerust eens komen kijken…..
Modern, klassiek, zuiders, dixieland, het passeerde allemaal de pupiter. Het publiek kreeg er niet genoeg van…
SPIJTIG, 't is voorbij. SPIJTIG Guy stopt er dus mee als muziekchef (voorlopig althans). Marieke had een Finse videoboodschap voor Guy en Sint-Fernand deed op een schitterende wijze de introductie op de chef-wisselling. Het was een (on)/(h)eerlijke wedstrijd tussen Jacques en Nicky om een opvolger aan te duiden. Hoezeer Jacques ook zijn best heeft gedaan, de winnaar door het publiek gekozen, was op voorhand gekend. Jacques kreeg wel geteld 1 stem. Hoe ver kan de liefde van de schoonmoeder reiken ?
Guy nam afscheid met een traantje in de ogen. Na de symbolische stokjesoverdracht aan Nicky bracht hij op zijn klarinet een schitterende solo. Hij kreeg de zaal even heel stil. Maar niet voor lang …
|
De aanloop. nog even stemmen en de belichting controleren. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na het stemmen moest iedereen naar de kleedkamers.
Het zou nog even duren vooraleer het publiek de zaal had volzet. |
 |
 |
 |
 |
't Zag er schoon uit, 't gordijntje moest even dicht, alles moest een verrassing blijven. |
 |
 |
Mag het volk binnen? Zijn de gordijnen dicht?
Niemand met zijn showhemd te zien? OK, laat ze maar binnenstromen.
|
 |
 |
 |
 |
Het Arjaantheater, op de eerste 2 rijen na (wegens geen leuke plaatsen)
UITVERKOCHT |
 |
De techniek staat voor niks.
Hier liggen ze (nu ja) rustig te wachten.
Dagen werk is er in gekropen,
het was prachtig voorbereid.
|
 |
 |
Er werd begonnen in complete duisternis.
het gordijn ging open,
3 trompetten zetten in.
vanop het podium, weergaloos mooi,
alleen uitgedeelde lichtstaafjes waren te zien. |
 |
 |
En dan pats,
alle lichten aan en de registers volledig open.
De sfeer zat er onmiddellijk in. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Een ode aan James Last,
modern swingend, en gekend klassiek
passeerde de pupiter. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Dat het showgehalte vrij hoog lag heeft u waarschijnlijk al lang gemerkt,
toch werd het publiek nog verrast met een swingend dixielandnummer
waarbij een aantal solomuzikanten ongemerkt langs de zijkant de zaal binnenkwamen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Een korte plaspauze werd ingelast
om het publiek even te laten bekomen..... |
 |
 |
Een deel van het publiek bleef eigenlijk wat lang weg,
de ritmesectie is ze dan in het foyer gaan halen,
en gaf tijdens het interludium der letterlijk een lap op. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
SPIJTIG HIEL SPIJTIG
de chef was pertank goe bezig, |
 |
 |
Maar van de laatste stukken die hij dirigeerde
wou hij precies rap van af zijn... |
 |
 |
 |
Het kon niet anders,
6 december, hoog bezoek. |
 |
 |
 |
 |
En terwijl Sint Fernand nog even repeteerde voor de spiegel
speelde het harmonie-orkest swingend verder. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
De show must go on...
De lieve Sint neemt het even over van Jean-Marie.
De Pieten hadden onrustwekkend nieuws aan de Sint gebracht
en waren reeds teleurgesteld naar Spanje vertrokken.
De chef van de harmonie van Moerbeke ging ermee stoppen.
De heilige man in hoogsteigen persoon
kwam zich van dit trieste gebeuren persoonlijk vergewissen.
Guy werd op de rooster gelegd.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Toch was deSint niet helemaal ontevreden.
Guy stop wel als chef, maar hij blijft wel als muzikant verder aan de harmonie verbonden.
Om zich ervan te vergewissen dat hij het niveau aankon
moest hij op zijn klarinet "Sinterklaas kapoentje" brengen.
Nadien kreeg Guy voor zijn jarenlange inzet een gepast geschenk. |
 |
 |
Het publiek keek geamuseerd toe. |
 |
Een wedstrijd tussen Jacques en Nicky zou de opvolger aanduiden.
Foto's van een molenwiekende Jacques zijn er niet.
Hopenlijk bezit niemand een geluidsopname van zijn gedirigeerde kakofonie.
Nicky deed het veel beter en met de mars Morbeca geschreven door Guy zelf
moest de ex-chef even een traantje te verpinken. |
 |
 |
 |
Na het ludieke en de symbolische overdracht van het dirigeerstokje
bracht Guy een solo die er best wezen mocht.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na het concert de gebruikelijk speech van Jacques onze voorzitter. |
 |
 |
 |
 |
De nieuwe chef in de bloemekes,
Jacques was fier dat de 3de generatie Vanden Herrewegen het stokje overneemt.
Na grootvader Hubert en oom Guy is het dus nu de beurt aan Nicky.
Guy werd nog uitgebreid bedankt voor de jarenlange inzet.
en hij kreeg van het publiek een staande ovatie. |
 |
 |
 |
 |
Dat de Sint in zijn jonge jaren door de swingmicrobe werd besmet
was duidelijk te merken aan de manier hoe hij zich gedroeg midden het harmonie-orkest.
Onze ex-chef had ondertussen ook al een nieuw stekje gevonden.
|
 |
 |
Na het concert volgde nog een luik.
Vlug van de scene dus
en snel omkleden,
om in groep spelend naar het Koetshuis te trekken
waar iedereen vergast werd op een gratis Wikap.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Ook onze kersverse Minister van Binnenlands Zaken
Guido De Padt was van de partij. |
 |
 |
Vele honderden foto's,
niet allemaal gepubliceerd,
mooi werk van dees madam. |
 |
 |
Merci Micheline voor de vele schone foto's. |
