11 november. De herdenking van het einde van de verschrikkelijke oorlogen. Elk jaar zijn we present. In weer en wind. We laten het niet voorbij gaan. Niet alleen aan het Monument van de Onbekende Soldaat wordt er halt gehouden, maar ook op het kerkhof waar even tijd genomen wordt om aan de overleden muzikanten en sympathisanten te denken.
Al jaren vissen we achter de speech die door Andree Depreter wordt gehouden. Deze keer kon ze niet meer weigeren.
Beste oud-soldaten,
Dames en Heren,
Zoals vorige jaren, staan we hier opnieuw samen, op deze 11 november, aan het gedenkteken van de gesneuvelde soldaten.
We herdenken vandaag het einde van beide Wereldoorlogen, oorlogen die ons land zwaar getroffen hebben.
Vandaag brengen we hulde aan de vele slachtoffers die toen dapper gevochten hebben voor ons land en aan de duizenden gesneuvelden.
Laat ons ook hulde brengen aan de oud-strijders, waarvan er nog weinig of geen in leven meer zijn, maar die getuigenis hebben kunnen afleggen over het lijden in de oorlog.
Een dag als deze biedt ons de gelegenheid de herinnering levend te houden aan die vele mensen die hun leven gaven om onze democratie en vrijheid te vrijwaren.
Bovendien dwingt deze dag ons, stil te staan bij het verwoestende karakter van een oorlog : de vele gewonden en gesneuvelden, de enorme schade die wordt aangericht, niet alleen aan de infrastructuur en de economie van een land, maar ook aan de levens van zij die achter blijven en die het trauma van de oorlog moeten verwerken.
Jammer genoeg willen we blijkbaar niet leren uit het verleden. Oorlog, conficten en onverdraagzaamheid zijn vandaag de dag immers nog steeds alom aanwezig.
Het is niet altijd in verre landen dat trieste oorlogssituaties en schrijnende onmenselijke toestanden zich nog steeds voordoen. Ook in ons eigen Europa gebeuren nog ontoelaatbare dingen.
We leven ook in een wereld waar een economische oorlog aan de gang is, tussen arme en rijke landen, tussen mensen onderling die elkaar uitbuiten.
De minste vonk, de minste aanleiding heeft als gevolg dat er nieuwe conflicten ontstaan.
En dat, beste mensen, mogen we niet laten gebeuren. Hiertegen moeten wij protesteren.
Op een dag als deze, besef ik meer dan ooit hoe belangrijk de waarden van verdraagzaamheid, democratie en vrijheid zijn.
Het is onze plicht deze waarden intact te houden en door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen.
Maar bovenal moeten wij ervoor zorgen dat deze waarden gelden voor iedereen. Het is daarvoor dat onze voorouders hun leven hebben gegeven en waarvoor wij hen vandaag huldigen, hetgeen we ook in de toekomst zullen blijven doen.
Ik dank U.
|